Vriendengroep deelt flyers uit

Tekst: Hester Schaaf / Foto: Nové Bleker

‘Ik heb cystenieren. Vlak voor mijn transplantatie woog elke nier 4 kilo. De wachtlijst voor een nier van een overleden donor was op dat moment vijf à zes jaar, die tijd had ik helemaal niet.’ Ik heb gelukkig een grote vriendengroep die zich enorm voor mij heeft ingezet. Ze hebben flyers gemaakt met uitleg van wat er aan de hand is.

Die hebben ze uitgedeeld op straat, aan de deuren en in cafés. Een vriend met een autobedrijf gaf mensen bij elke beurt een flyer mee. Er is een Facebookpagina gemaakt, die werd achtduizend keer gedeeld. Achtduizend!

Naar aanleiding daarvan belde De Limburger, zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt. Zij wilden het verhaal graag in de krant zetten. Ik dacht: prima, hoe meer mensen het lezen, hoe beter.’

‘Er ontstond een soort domino-effect. Ik werd aangesproken op straat: ‘Hé, ik heb het bericht gedeeld hoor!’ Uiteindelijk hebben zich acht mensen gemeld die wilden doneren, onder wie een dame van 89 jaar. Ik heb bloedgroep O-positief, dat maakte een match lastig: mijn donor moet dezelfde bloedgroep hebben.

Gelukkig bleek met één van de acht een perfecte match mogelijk. Na alle onderzoeken en scans was er eindelijk een datum voor de operatie. Door complicaties werd die vijf keer uitgesteld: eerst moest mijn oude nier eruit, daardoor ging mijn andere nier weer harder werken en verbeterde de nierfunctie tot boven de 15%: dan wordt er niet getransplanteerd.

Ik kreeg een nierontsteking, moest lang antibiotica slikken, ook dat zorgde weer voor uitstel. Zou de donor intussen wellicht afhaken? Vroeg ik mij constant gespannen af.

Hij moest zich elke keer voorbereiden, vrije dagen opnemen… Ik had het begrepen als hij had gezegd: Nu ben ik er wel klaar mee. Ik was in tranen toen bleek dat hij er toch steeds mee wilde doorgaan, het was zo emotioneel toen er eindelijk een definitieve transplantatiedatum werd gepland.’

‘Mijn donor wil anoniem blijven. Ik weet een paar dingen: dat het een nog vrij jonge man is; dat hij via Facebook mijn oproep heeft gevonden en dat de operatie ook bij hem goed is verlopen.

Maar ik respecteer zijn beslissing natuurlijk, hoewel ik hem het liefst persoonlijk wil bedanken: hij gaf me een nieuw leven. Ik heb hem wel een kaart geschreven en die via de dokter meegegeven. Zo kon ik toch laten 
weten hoe dankbaar ik ben.

Ik hoop dat hij, als hij ooit problemen zou hebben, contact met me opneemt. Ik zou alles voor hem doen.

Nu, na een half jaar, is mijn nierfunctie 80%. Bizar hoog. Ik heb iedereen bedankt, via Facebook en de krant. Ik krijg een warm gevoel als ik aan alles terugdenk. Hoe iedereen heeft geholpen en meegeleefd. Je leest zo vaak slecht nieuws in de krant, en dit vind ik zo mooi. Daar mag ook wel eens aandacht voor zijn.’

Op de website van de Nederlandse Transplantatie Stichting staan suggesties om een nierdonor te vinden. Zo kun je bijvoorbeeld vertellen over de impact van je nierziekte en de behandelmogelijkheden, zoals nierdonatie bij leven. Dat kan mensen aan het denken zetten.

Ook kun je mensen uit je omgeving vragen mee te gaan naar een voorlichtingsbijeenkomst over nierdonatie en  transplantatie. Deze worden in de transplantatie-ziekenhuizen of ziekenhuizen in de regio georganiseerd.

Of je houdt een voorlichtingsbijeenkomst bij je thuis. Het Nierteam aan Huis kan je daarbij helpen. 

Op www.nvn.nl kun je het webinar ‘Op zoek naar een nierdonor’ terugzien.