Nierteam aan huis in de kroeg

Henriette: ‘Vanavond is er een bijeenkomst voor vrienden van de 21-jarige Evert. Zonder duidelijke oorzaak werd hij ziek, zijn nieren bleken nog maar voor 8% te werken. Hij moest acuut met dialyseren beginnen. Inmiddels is ook de optie van een transplantatie aan hem voorgelegd en er is gevraagd of hij mogelijk al een donor heeft.

Best confronterend, want hij weet nog maar net dat hij nierschade heeft en is dit nog aan het verwerken. Opleiding, werk, uitgaan met vrienden… Zijn ziekte zette in korte tijd alles op zijn kop.

Ook sporten is nu niet mogelijk: Evert voetbalt graag en deed ook altijd met plezier mee aan een derde helft. Wanneer zou dat weer kunnen? Dat moment lijkt nu ver weg. Zijn vrienden snapten er ondertussen niets van. Hoezo kom je niet meer langs in de kroeg? Waarom kom je niet voetballen, je moet toch je conditie op peil houden? Mag je niet een biertje? Je nieren doen het niet, dus je moet toch goed drinken? Heb je medicijnen? Ga je nu alweer naar huis? Waarom ben je zo moe?

Samen met Evert is besloten zijn vrienden te informeren over wat er allemaal op dit moment rond zijn gezondheid speelt. Want hij vindt zijn vrienden heel belangrijk en wil hen niet kwijt. 

Aangekomen bij Everts stamkroeg zie ik zo’n twintig vrienden zitten. Evert koos zelf voor deze locatie, omdat dit voor zijn vriendengroep een belangrijke ontmoetingsplek is. De sfeer is gemoedelijk, maar ik zie ook wel gespannen gezichten. Wat gaat er gebeuren?

Iedereen is heel geïnteresseerd en stelt veel vragen. Evert zit een beetje achteraf, hij vindt het moeilijk in het middelpunt te staan. Maar al snel betrekken zijn vrienden hem bij de vragen die zij hebben.

Everts ouders zijn er ook en zeggen dat het fijn is dat wij het verhaal vertellen, omdat ze alles zelf nog verwarrend vinden. We zien een heel hechte vriendenclub die tegen het eind van de bijeenkomst beter begrijpt wat er speelt.

Wanneer je meer weet over nierziekte kun je er ook rekening mee houden. Evert is blij dat wij dit voor hem hebben gedaan. Hij blijft gezellig met zijn vrienden in de kroeg napraten, terwijl ik terugrijd naar Groningen.’