Hoe overleef je de feestdagen?

Met kerst ga ik even nergens heen. Vorige maand had ik nog enorm zin in een citytrip. Even er tussenuit en inspiratie opdoen. Met mijn zus zou ik naar Parijs gaan. Toen ik mijn koffertje inpakte, begon mijn telefoon te gloeien: mijn mobiel stroomde over van nieuws over terroristische aanslagen, onder andere in het Bataclan Theater.

We besloten thuis te blijven. Ik lag een paar nachten wakker van de afschuwelijke gebeurtenissen. Daar moest ik even van bijkomen, want herstellen van slaapgebrek duurt bij mij langer dan bij de meeste mensen. Ik heb geen koorts, maar ik kan me door vermoeidheid slecht concentreren.

En dan komen er ook nog de feestdagen aan! Ben je net klaar met gedichten en surprises maken, dan maakt de wasmand alweer plaats voor de kerstboom. Veel mensen bezorgt dit behoorlijk wat stress. Maar dat is voor niemand goed, zeker niet voor nierpatiënten.

De kerstdagen breng ik ontspannen met familie door. Praten, spelletje doen, puzzelen, lekker eten… Misschien maken we een korte wandeling. Grote kans dat we elkaar allemaal een boek cadeau geven. De dagen erna moet ik toch altijd wel even energie bijtanken. En ook bijkomen van het eten, haha. Maar dat is het waard.

Ik volg geen speciaal dieet, wel eet ik zo min mogelijk zout. En ik probeer op mijn gewicht te letten door minder te snoepen. Na mijn niertransplantatie kwam ik twintig kilo aan. Daar ben ik nu wel klaar mee. Alleen op eerste kerstdag ga ik volop aan de kerstkransen en ander lekkers. Voor de rest wil ik maat houden.

Hoe kom jij het best de feestdagen door? Om me heen hoor ik allerhande stressverhalen: naar de kerk, verplichtingen bij (schoon)familie, een uitgelezen diner op tafel zetten, er op en top uitzien en natuurlijk moet het vooral heel gezellig zijn. Tja, als je dat gaat forceren, vraag ik mij af of het werkelijk zo gezellig wordt. Alleen al met Monopoly kunnen kleine irritaties hoog oplopen…

Een goed advies vind ik dat het niet perfect hoeft te zijn. Natuurlijk, vergeet je ouders of kinderen niet als je die hebt, maar maak ook wat tijd voor jezelf vrij. Even een rondje om het huis lopen om wat stoom af te blazen. Ook hoeft het eten niet ingewikkeld te zijn om lekker te smaken. Ook niet als je allemaal strenge dieeteisen hebt. En waarom zou je alles alleen moeten doen? Dat is niet slim, en voor een chronisch zieke al helemaal niet handig. Aarzel niet om te delegeren en te regelen dat iedereen wat doet. Meestal wordt het dan vanzelf gezellig. Laat het gaan. Des te meer energie hou je over om ervan te genieten.

En voor je het weet, is het oudjaar. Ik maak dan altijd een balans op. Twee jaar geleden had ik geen leuk jaar, omdat ik moest stoppen met mijn studie. Dit jaar hoopte ik op een leuker jaar, en dat werd het ook, gelukkig. Ik verhuisde van een studentenkamer naar een groter appartement, waar ik echt blij mee ben. Positief is ook mijn redactiewerk voor Nier Magazine. De redactievergaderingen geven energie: het is leuk om met lotgenoten om te gaan en te praten (we hebben sowieso een gezellig redactiegroepje bij elkaar). Verder ben ik dankbaar dat ik met schrijven en interviewen bezig kan blijven, vooral omdat ik mijn opleiding Journalistiek moest afbreken.

En jij? Genoten van een vakantie of dagjes uit? Wat ging er het best? Misschien wel een niertransplantatie? En tot slot: wat verwacht je van het volgend jaar? Ik hoop iets goeds!

De allerbeste wensen voor de feestdagen en het nieuwe jaar!