Waarom heb ik dat soort dromen ieder begin van het schooljaar? Ik weet het niet. Misschien heb ik die periode niet helemaal goed afgesloten. Het zit me soms namelijk nog steeds dwars dat ik mijn opleiding zonder een diploma heb verlaten.
Hoe dat zo is gekomen, kun je teruglezen in een eerdere column. Hoe het zo hoopvol begon. Een voltijdsopleiding, waar ik in mijn eigen tempo zou kunnen studeren. Vol enthousiasme was ik. Leuke vakken en op stage, wat een kick was dat. Maar het werd minder fijn. Na de lessen had ik geen energie meer over. Dus bleven opdrachten waar ik buiten de lesuren aan moest werken, liggen. Semesters begonnen, terwijl ik nog niet klaar was met de vorige.
Continu moest ik grenzen over en hing ik ziek boven de toiletpot. En uiteindelijk: vervielen mijn studiepunten, wat het gevoel gaf dat het allemaal voor niets was geweest.
