Naast elkaar

Prachtig, krachtig, er zijn twee kanten nodig om gesprekken hierover te kunnen voeren. Als NVN hebben we al veel geïnvesteerd in Samen Beslissen. Met ondersteunende kaarten met informatie en illustraties, met gesprekstechnieken, met 3 goede vragen… We willen binnenkort eens goed kijken welke vervolgstappen we moeten zetten.

Buiten medische behandelingen om speelt er van alles bij het omgaan met nierproblemen. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik mezelf afvraag wat nodig is om ook met patiënten keuzes te bespreken die over het dagelijks leven met hun ziekte gaan. En kun je dat eigenlijk wel verwachten van een arts?

Artsen hebben het knetterdruk en zien veel patiënten en hebben vaak maar tien minuten tijd per patiënt. Wat kun je dan verwachten? Van de andere kant: als je dokter niet NAAST je gaat staan en met jou kijkt naar wat in jouw leven belangrijk is: wie doet dat dan wel? Ik ben er nog niet uit, maar het blijft me wel bezig houden.

Zeker als je een chronische aandoening hebt, wat bij nierpatiënten helaas meestal het geval is, is het toch even anders dan als je bij voorbeeld je heup breekt. Je wilt snel de oude zijn, dan kun je weer verder met je leven.

Maar bij patiënten met chronische gezondheidsproblemen gaat de ziekte niet weg, deze zal dus veel meer invloed hebben op je leven, in elke fase. Als patiënt, maar ook als behandelteam, moet je daarvoor een doorzetter zijn, je leeft met elkaar mee.

Een goede band tussen patiënten en zorgverleners is dan essentieel, met oprechte aandacht voor elkaar en voor wat iedereen belangrijk vindt. Ga daarom naast elkaar staan en kijk naar hoe de wereld eruit ziet vanuit ieders perspectief. Zie je hetzelfde? Heb een goed gesprek over wat je ziet en wat de beste keuzes zijn, dan kun je samen beslissen over de weg die je gaat bewandelen.