17 juni 2009 was de dag van mijn niertransplantatie. Daarna volgden jaren vol van studeren, werken en plezier maken.
Als ik terugdenk aan de eerste dagen na de niertransplantatie denk ik alleen niet gelijk aan vrijheid, blijheid. Enkele dagen na de operatie werd mijn vader 50 jaar. Een mijlpaal. Familie kwam met taart en slingers naar het ziekenhuis. Maar daar troffen ze een verrassing aan, want wij waren niet echt in feeststemming.
Ik had de avond ervoor per ongeluk een bloedverdunner in plaats van een stolmiddel toegediend gekregen. Inmiddels was ik een slapeloze nacht, een lijkwit gezicht en 6 zakken bloed verder. Mijn vader was diezelfde nacht erg misselijk geworden. Hij kreeg een maaghevel, een sonde waarmee maagsappen worden afgevoerd. Wat maar moeilijk ging, omdat hij aan het kokhalzen was. Later die dag mocht het slangetje er weer uit, maar een klein trauma loop je dan toch wel op.
