Afvallen na transplantatie

Tekst: Florinda Siep / Foto: Francoise Petersen

‘Vijf weken na mijn transplantatie was het suikergehalte in mijn bloed opeens torenhoog’, herinnert Bart zich.

‘Waarschijnlijk is dit een bijwerking van mijn anti-afstotingsmedicijn (Cellcept). Ik kreeg te horen dat ik als diabeet verder door het leven zou moeten gaan. Dat heeft grote impact op mijn leven en eetpatroon.

Weliswaar was ik, toen ik nog moest dialyseren, er al aan gewend me aan strikte voedingsvoorschriften te houden. Dat maakt het makkelijker een gezond eetpatroon aan te houden, opdat ik zo min mogelijk insuline hoef te spuiten.’

‘Aan het begin van de coronacrisis had ik mentaal een dipje dat ik probeerde te verdrijven met wandelen. Ik kreeg de smaak te pakken en probeer zo vaak als ik kan een stevige wandeling te maken. Omdat ik fulltime werk, houd ik verder nauwelijks tijd over voor andere manieren om te sporten en bewegen.

Met een glucosesensor die aan mijn arm is bevestigd, heb ik constant zicht op het suikergehalte in mijn bloed. Dit helpt ook bij het afvallen: op de informatie van de sensor pas ik strak mijn voeding aan. Natuurlijk heb ik soms echt wel zin in een snack, ik heb het alleen niet in huis. Door het gewichtsverlies voel ik mij fitter en gaan allerlei activiteiten mij makkelijker af. Voor de ijdelheid zou er nog vier kilo af kunnen, maar ik vind ik het nu eigenlijk wel prima zo.’ 

‘Wel vind ik het lastig dat er na de transplantatie geen revalidatietraject is. Vanwege de diabetes ben ik bang dat ik bij inspanning een hypo krijg, een te laag bloedsuikergehalte waardoor je bewusteloos kunt raken.

Alleen al daarom zou sporten onder begeleiding heel wenselijk zijn. Niet alleen voor mij, dit willen veel meer diabetes- en niertransplantatiepatiënten.’