Als donor geef je iemand opnieuw het leven’

Diana wist al lang dat ze ooit een nieuwe nier nodig zou hebben. Tot haar nierfunctie onder de twintig procent zakte, merkte ze weinig van haar ziekte. 'De artsen zeiden: je moet binnen één tot drie jaar getransplanteerd worden. En een nier van een levende donor gaat vaak langer mee.' Alleen: die donor moest ze zelf vinden. 'Ik kon het niet over mijn lippen krijgen. Waar zadel ik iemand mee op?' René meldde zich meteen aan, maar zijn bloedgroep was niet passend. 'Ik kwam op de reservebank terecht.'

Drie jaar lang ging Diana verder achteruit. 's Nachts heftige krampen, overdag bijna geen energie. Toch bleef ze werken bij BNR, waar niemand van haar ziekte wist. 'Ik nam thuis alles over zodat zij kon blijven werken,' vertelt René. Toen het echt niet meer ging, besloten de artsen het toch met René te proberen. Over de bloedgroepen heen, met een zware voorbehandeling. 'Dat was veel zwaarder dan ik had verwacht,' zegt Diana. 'Die week voelde ik me voor het eerst in mijn leven écht patiënt.'

René ging als eerste de operatiekamer in. 'Je partner die daar ligt, kerngezond, die zich laat opensnijden voor jou. Ik vond dat heel moeilijk,' zegt Diana. René bleef nuchter. 'Ik was niet zenuwachtig. Na de operatie voelde ik nauwelijks iets. Alleen een beetje alsof ik twee dagen buikspieroefeningen had gedaan.' Diana werd wakker en voelde meteen verschil. 'Er stroomde rust door mijn lijf.' De nier werkte direct.

Maanden later voelt Diana zich als herboren. 'Ik heb een nierfunctie die ik 35 jaar niet heb gehad.' Samen met regisseur Jessica Gorter maakte ze de documentaire ‘Leven Geven - a love story’ en ging ze samenwerken met de Nierstichting. 'Mijn wens? Dat Nederland aan de keukentafel meer gaat praten over nierdonatie bij leven. Elk jaar komt voor 200 mensen een donornier te laat. Als meer mensen bij leven doneren, kan die wachtlijst korter worden.'