‘Ruwweg onderscheid ik twee soorten slapers: de bruine beren en de stokstaartjes. De beren zijn degenen die, zodra ze hun hoofdkussen raken, in slaap vallen en de volgende ochtend weer wakker worden. Je begrijpt dat ik die weinig tegenkom in mijn praktijk. De stokstaartjes zijn alert: zij slapen licht, worden vaak wakker, soms wel tien keer per nacht. Dit is normaal.
Veel nierpatiënten zijn stokstaartjes. Als je een langdurige ziekte hebt, of hebt gehad, raak je vaak in een soort alertheidstand. Er zit stress in je lichaam, je reageert actiever op allerlei fysieke signalen. En dat staat nog los van slecht slapen door pijn, restless legs of bijwerkingen van je behandeling.
Inmiddels werk ik meer dan 20 jaar als slaaptherapeut en het onderwerp blijft me fascineren. Toen ik begon, in 2004, was er nog niet zoveel bekend over slaap. Ik werkte als medisch maatschappelijk werker op de dialyse-afdeling van een ziekenhuis. Daar werd een Slaapcentrum opgezet en ik meldde mij daarbij aan om mee te werken. Zo ontwikkelde ik mij tot slaaptherapeut. Ik werk daar nog steeds en heb daarnaast mijn eigen slaaptherapiepraktijk aan huis.