Robert van der Wolk

‘Mentaal valt er veel te winnen’
Denk in mogelijkheden, niet in beperkingen, zegt Robert van der Wolk (36). Hij levert zelf het bewijs: neem diabetes, verlies van gezichtsvermogen, zo’n 60 operaties en behandelingen, dialyseren én een dubbele transplantatie. Maar ook: een hbo-diploma, 800 kilometer pelgrimsroute, de New York-marathon. Nu motiveert hij mensen met een fysieke beperking hun mentale barrières te overwinnen. ‘De beslissing om te gaan doen wat je wil, geeft kracht. Ongeacht het resultaat.’

Roberts leven is er een van omvallen, opstaan en weer doorgaan. Als achtjarige krijgt hij de diagnose diabetes type 1. Als tiener lukt het hem daardoor niet het gymnasium af te maken. En als jonge twintiger krijgt hij het nog zwaarder voor zijn kiezen: van de ene op de andere dag kan hij amper meer zien. Het kost Robert twee jaar om zonder gezichtsvermogen te leren leven. Mentaal was het zwaar: ‘De kloof met mijn leeftijdgenoten en vrienden werd almaar groter. Ik zakte weg in een diepe depressie.’

Obstakels
Inmiddels was Robert 24 en had hij ‘geen opleiding, geen vriendin en geen baan’, zoals hij het zelf samenvat. Het begin van de broodnodige ommekeer kwam tijdens een training op het gebied van persoonlijke groei, neurolinguïstic bodywork. Dit opende de deur naar een meer positieve levensinstelling, vertelt Robert: ‘Ik leerde langzaam maar zeker verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reactie op gebeurtenissen. Dat gaf me grip op de kwaliteit van mijn leven.’ Robert waagde de sprong en begon aan de Hbo-opleiding Human Resource Management. Tegen het eind van zijn studie besloot hij om 800 kilometer van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela af te leggen, ondanks zijn slechte gezichtsvermogen. Maar met de wandeltocht en zijn diploma in zicht kwam het volgende obstakel; hij moest hoognodig dialyseren, de diabetes had zijn nieren ernstig aangetast.

De beste beslissing
Ondanks de dringende noodzaak van dialyse besloot Robert toch eerst de pelgrimsroute te lopen. Alleen. Die beslissing noemt hij zijn beste ooit: ‘Het heeft me ontzettend veel gebracht: mogelijkheden zien, daadkracht, optimisme, zelfvertrouwen, het verleggen van persoonlijke grenzen, het overkomen van letterlijke obstakels en beperkende overtuigingen.’ Eenmaal terug voelde Robert dat hij alles aan kon: ‘Terwijl ik met de ene arm vast zat aan het dialyseapparaat, leerde ik met de andere hand blind typen. Zo schreef ik blogs over zelfontplooiing. Sinds die eerste training heb ik me daarin blijvend verdiept, ik had mijn weg gevonden.’ Robert wilde opnieuw zijn grenzen verleggen. Dit keer met de New York-marathon. Maar op het moment dat hij zijn startbewijs in handen kreeg, waren er donororganen voor hem gevonden. ‘Voor een seconde overwoog ik om de operatie af te blazen voor de marathon, zó vastbesloten was ik.’ Anderhalf jaar na de ingreep bereikte Robert alsnog de finish in Central Park.

Inzichten delen
Het is Roberts overtuiging dat zijn sportieve prestaties en positieve levensinstelling aan zijn herstel hebben bijgedragen. Hij helpt nu mensen met een fysieke beperking hun mentale barrières te overwinnen, ook nierpatiënten. En hij deelt zijn ervaringen en inzichten op bijeenkomsten van onder meer de Nierstichting. ‘In onze maatschappij kijken we vooral naar het praktische en meetbare, maar er valt ook veel winst te behalen op het mentale vlak. Die gedachte wil ik verspreiden.’ Soms vertellen lotgenoten hem wat hen tegenhoudt hun dromen na te jagen. ‘Alle bezwaren kun je onderbrengen bij een van de drie kernovertuigingen: als ik probeer faal ik, niemand wil mij, ik ben het niet waard. Als je die mindset verandert, is er heel veel mogelijk. En er zijn genoeg technieken en methodieken om dat te doen.’ Roberts vierde boek, Onbegrensd, gaat over die technieken. Hij hoopt dat mensen er iets van leren. ‘Het geeft voldoening iets voor een ander te doen waar ik zelf ook blij van word.’ Meer informatie over Robert en zijn boeken en coaching vind je op zijn website.